Wherever I may roamhttps://image.withvolo.com/cover/default_coverimg_03.jpg

Wherever I may roam

Wanting what you can't have and don't wanting what you can is probably the most ridiculous behavior there is, in my opinion. It's not that I don't do it, I know I do. Maybe even more than others. I have the urge to go for the unknown as I wrote before. But second on the list might as well be the unreachable. The unreachable is always interesting to me. It dares me to try get the furthest I can. Tasting from something that I really want, but don't have (yet) is something that thrives me to go on, try harder. I think I'm not alone here, showing this behavior. From a young age my mom would use the technique of telling my sister to not eat her food to seduce her to actually do eat it. And she mostly succeeded too. Same with some or most of my friends nowadays. Guys who are unreachable, or who simply have no interest are found way more attractive. Now I wonder. Why don't we feel attracted to those guys? I mean they should be appreciated most, when you ask me. Why is it we experience it as uninteresting when it's obviously not? Do we always want to fight for something? And when won, are we then satisfied? Or do we keep on wondering. Keep on looking for the better? I guess it's that. Improving, innovating, renewing, refinding is all we do lately. And change for me has always been good, so I'm totally for this process, but when is it enough? Me writing this I don't even know what the answer is I want. I'm just very much aware of that we should be happy with what we have right here right now.

Heerenveen
Berlin

Sep 23 2016 - Jan 31 2017

like0
Beaches, islands and culturehttps://image.withvolo.com/b48ad210d2113e5bf76c754a41419f17/df2a582a-8275-4475-816a-fe9f32816253-fa0a4dec9c59fa277cc4d2e43dbcb5fb971824a9.jpg

Beaches, islands and culture

De volgende dag zijn we nog even vroeg opgestaan om naar Dreambeach te gaan omdat het daar zo leuk was. We hebben nog even lekker in de zo'n gelegen en zijn die middag weer teruggegaan met de boot richting Sanur. Vanuit daar zijn we naar Ubud gegaan. In Ubud hebben we 5 dagen gespendeerd en eigenlijk niet zo heel veel gedaan dus dat kan ik maar beter samenvatten in een klein stukje. Het was heel leuk om weer in Ubud te zijn en dingen te herkennen van de vorige keer dat ik daar met Yvette was. Zo herkende ik het grote voetbalveld waaraan het shisha cafe zat. Daar hebben we leuke avonden gehad met Noortje en Craig. Het stond me nog vaag bij dat we dronken bij een groot veld liepen, dat bleek dus dat voetbalveld te zijn. Grappig! Jor en ik hebben deze dagen een beetje het stadje verkend, beiden op zoek gegaan naar een nieuwe tas, we hebben 3x van hostel gewisseld. De eerste keer zaten we nogal ver uit het centrum, het mannetje was wel heel aardig! De tweede keer hadden we een soort eigen paleisje voor twee nachten. Daar werden we weer weg gebonjourd omdat ze een boeking had die natuurlijk meer geld opleverde dan ons verblijf. Toen hebben we voor de laatste nacht nog een andere moeten vinden. We zijn regelmatig naar kroegjes gegaan daar en hebben veel leuke restaurantjes geprobeerd. We kwamen eigenlijk meteen de eerste dag al een leuke warung tegen in een zijstraatje. De mensen waren er enorm aardig en het eten was echt super lekker. Daar zijn we denk ik nog 3 keer vaker naartoe gegaan, ze hadden ook heerlijke chocolade balletjes. Onze tweede avond in Ubud kwamen we Roos en Guus tegen. Een koppel uit Nederland. We konden het meteen goed met ze vinden en zij wilden ook wel richting Munduk reizen en watervallen zien in de buurt van Ubud. We hebben contact gehouden zodat we dat ook echt zouden doen. Jor en ik hebben samen een scooter gehuurd en zijn tempels gaan bezoeken in de omgeving van Ubud. Dat waren eigenlijk precies dezelfde als ik met Yvette had gezien maar het was leuk om deze ook aan Jorine te laten zien. We hebben de rijstvelden even snel bezocht en hebben ook een Coffee Luwak op. Heel lekker maar wel een beetje duur. Met Roos en Guus hebben we nog een waterval bezocht in de buurt en zijn we nog naar het strand gereden. Dat was een beetje eng want er liepen vooral veel zwerfhonden. De zee was ook te ruw om even in te kunnen zwemmen. De waterval was trouwens ook heel vies omdat er net daarvoor allemaal afval was gedumpt en dat kwam nu allemaal naar beneden vallen net toen wij erin zwommen. Mijn bikini is ook niet helemaal schoon meer geworden.

Jul 02 2016 - Jul 11 2016

like0
로딩중입니다. 잠시만 기다려주세요.